13 سبتمبر 2009

ما مررت به فى مرض اقرب الناس الى


مرضى

اشد قسوة على

صبرت كتير جواى

اتحملت لاخر مداى

شكلى باودع دنياى

واترك وياها صباى

كان املى اعيش لأولادى

واشوف معاهم احفادى

تراكمت امراضى ويااى

وبقت كتير معاى

لحد ماقالت كفايه عليكى

ودعى دنياكى
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
خايفه يجى عليه النوم

لاغفل باقى اليوم

واصحى واكون مهزوم

على الم يبقى ويدوم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
فجأه وبدون انذار تضاربت امامى الابصار

كاننى فقدت الرؤيه لسماع نبأ الاقدار

اينعم نبأ الاقدار ...نبأ لانقدر منه الهروب والفرار

تتوقف معه القلوب والانفاس وتختفى له ارجاء والابصار

وماخطر فى عقلى ليس سوى الفرار

فرار يرجعنى الى ماقبل لحظه الاقدار

اتخيل نفسى من بين الازهار

واجدى رياح تحمل اجمل الاعطار

الله لو بيدى ان اكون بعيده واهرب من الاختيار

واترك عقلى وقلبى مسلما دون عيش المرار

وكل هذا بدعوة رب العرش وملك الابصار

وان كنت استسلم لما بى من مصائر

ان كان الرحيل بخاطرى لاخترته بقرار

لو ابديت مافى قلبى من احزان

ليست هناك تعليقات:

إرسال تعليق

قول اللى فى قلبك